Video Info
| Description: |
Redžepagići su turskog porijekla, nacionalno se osjecaju Bosnjacima. Odigrall su veliku ulogu u sirenju islama na ovim prostorima. Bili su gospodari punih 400 godina od Vrmose do Sjenice. Iz ove porodice ponikie su tri pase: Ibrahim pasa, Mehmed pasa i Ali pasa. Bili su u prljateljskim vezama sa Corpasicima i Hajdarpasicima u Bihoru, a takodje i sa Mahmutbegovicima u Peci. Danasnji Begoli u Peci su potomcl Mahmutbegovica). Od Ibrahim-pase ostala je jedna porodica Pasica u Gusinju (Mustajbega i Dzeladin-bega Pasica). Redzepagica ima nekoliko hiljada koji vode porjeklo od ove velike begovske porodice. Iz ove ugledne begovske porodice poniklo je na stotine visoko obrazovanih ljudi, (akademika, nekoliko doktora nauka, visokih oficira, diplomata, advokata, knjizevnika...)
Naselje Plav izgrađeno je na brežuljkastom terenu u kojem dominira poznata Redžepagića kula, čija gradnja datira iz XVII vijeka. Kula Redžepagića arhitektonski podsjeća na slične kule najistaknutijih bosanskih begova. Kule su služile ne samo za stanovanje, već i za odbranu od napada neprijatelja i pobunjenika. Sama Kula Redžepagića, kada je izgrađena, nije imala stambeni karakter. Tek 1913. godine, nakon agrarnih reformi, kada su mnoge begovske porodice ostale bez imanja, Kula je pretvorena u stambenu jedinicu. Njena osnovna namjena bila je da bude tzv. "musefihana", odnosno da dočekuje goste, kojih nije bilo malo.
Drvena džamija je izgrađena 1471. godine. Njen današnji izgled potiče većim dijelom iz XVIII vijeka. Ova džamija prvenstveno je bila namijenjena onima koji su došli u ovaj kraj nakon uspostavljanja osmanske vlasti i bili njeni nosioci, ili su bili stacionirani kao pripadnici regularnih osmanskih jedinica.
U samom centru grada nalazi se i Redžepagica džamija koja potiče iz 18 vijeka. I jedna i druga džamija postoje i danas.
Ako je neko bio čovjek i junak, onda mu je u razgovorima među ljudima i kuća bila kula, i kad nije, kao uvažavanje, jer se i on često nazivao „kućom. Prvo kažu „kućić, po glasitoj porodici koja tu živi, da se kuća po njoj prepoznaje, potom: „On je kuća, što se mislilo na njega i sve njegove koji su „kuću ozidali i nadzidali vrlinama.
U toku brojnih najezda neprijatelja danonoćnih opsada kuća, podvizi branitelja kuću su činili kulom, i s tim imenom redovno je u pjesmu ulazila. Uzalud bi neko uistinu imao kulu, ako to vrlinama ne zaslužuje; ne bu mu je priznali, govorili bi samo „kućerina. |
| Views: |
512 |
| Comments: |
1 |
|
